skip to main
|
skip to sidebar
athimathura
Monday, December 1, 2008
மனசு காத்தாடி போல
எவ்வளவு உயரம் போனாலும்
ஆடிக்கொண்டே இருக்கும்
எல்லா கதவு சன்னல்களையும்
இறுக சாத்தியிற்று இன்னும் பயமாய் இருக்கிறது
வியாதிக்கு மருந்து சாப்பிடாத அம்மாவின்
ஆழ்ந்த உறக்கம்.
பின்புறம் கிழிந்து போன டிரௌசர்
எல்லோருக்கும் தபால் பெட்டியாய் தெரிய
அவளுக்கு மட்டும் பட்டம் பூச்சியாக தெரிந்ததம்
தேக்கி இருக்கும் மழை நீரில்
விழையாடும்
குழந்தைகளுக்காக
இந்த அரசாங்கத்தை
மன்னிக்கலாம்.
Newer Posts
Older Posts
Home
Subscribe to:
Posts (Atom)
athimathura hari
Blog Archive
►
2012
(3)
►
June
(2)
►
Jun 14
(1)
►
Jun 06
(1)
►
February
(1)
►
Feb 13
(1)
►
2011
(5)
►
December
(2)
►
Dec 30
(1)
►
Dec 29
(1)
►
January
(3)
►
Jan 29
(3)
►
2010
(4)
►
September
(3)
►
Sep 27
(1)
►
Sep 23
(2)
►
July
(1)
►
Jul 17
(1)
►
2009
(4)
►
January
(4)
►
Jan 13
(3)
►
Jan 02
(1)
▼
2008
(10)
▼
December
(9)
►
Dec 25
(1)
►
Dec 18
(1)
►
Dec 08
(1)
►
Dec 05
(2)
▼
Dec 01
(4)
மனசு காத்தாடி போல எவ்வளவு உயரம் போனாலும்ஆடிக்கொண்ட...
எல்லா கதவு சன்னல்களையும் இறுக சாத்தியிற்று இன்னும்...
பின்புறம் கிழிந்து போன டிரௌசர் எல்லோருக்கும் தபால...
தேக்கி இருக்கும் மழை நீரில் விழையாடும்குழந்தைகளுக்...
►
November
(1)
►
Nov 22
(1)
About Me
Unknown
View my complete profile